MRÓWKA Z OSĄ

Tańcowała mrówka z osą,
na zielonej trawie boso.
Tak do zmroku tańcowały,
w końcu w trawie posiadały.

Mrówka mówi tak do osy:
- Chyba nas złączyły losy?
Wyjdź ty za mnie oso miła,
tyś mi zawsze bliska była.

- Coś ty mrówko wydumała?
Dla mnie jesteś ty za mała.
Mrówko, fruwać też nie umiesz,
mego życia nie zrozumiesz.

Kiedy będę ja fruwała,
ty na ziemi będziesz stała.
Twe mieszkanie też za ciasne,
ja mam swoje większe, własne.

Żegnaj, mrówko, moja miła,
piękna to zabawa była.
Osa mrówkę pożegnała
i do góry poleciała.
/Jadwiga Koleśnik/

Wyślij mnie w inne życie
Panie bo to obecne słabnie
Wątpię czy przejdzie całą drogę.

Bądź uroczy dla swoich wrogów - nic ich bardziej nie złości.
Carl Orff.

Anioł nigdy nie upada, diabeł upada tak nisko, że nigdy się nie podniesie, człowiek upada i powstaje. (Dostojewski)